Yetiştiğimiz toplum ve sosyal çevre kişiliğimizin oluşumunda büyük önem taşıyor. Bizler kişiliğimizi inşa ederken anıların ve anların getirdiği hikâyeler silsilesi oluşturuyoruz. Hikâyelerin kişiye özel, biricik olmasının yanı sıra insanın karakterinin oluşumunda da rol aldığını söyleyebiliriz. İçsel sorgulamalarımız, çatışmalarımız, aidiyet duygumuz, inançlarımız, anlam arayışımız ve birçok durumda hayata karşı takındığımız tavır, hikâyelerimizle özdeşleşir. Hayatın kendine içkin bir anlamı olmadığını, onu anlamlandıranın insanın kendisi olduğunu söyler sanatçı. Bu perspektiften baktığımızda eserlerinin bazen kendi hikâyelerinden, bazense çeşitli kültürlerin hikâyelerinden izleyici ile temas ettiğini görüyoruz. Damla Çetinkaya sanatsal pratiğini hikâyeler üzerine kurgulamaktadır. Geleneksel olanı güncel olanla harmanlayan, üreten ve ortaya koyan bir
konumdadır. “Öz” başlıklı kişisel sergisinde bizlere hikâyelerin özünü ve bizi ne denli
etkilediğini sorgulatıyor.